SAMENLEVEN
Een plek om thuis te komen en
te ontvangen
Een plek om thuis te
komen en
te ontvangen
Samenvoorzienend, bouwen aan een leven eco-systeem en 'it takes a village to raise a child'.
Samenvoorzienend, bouwen aan een leven eco-systeem en 'it takes a village to raise a child'.
EEN GEZAMENLIJK RITME
Samen leven, samenvoorzienend
Samen leven, samenvoorzienend
Samen leven, samenvoorzienend
Wij zijn Claire en Michiel, 38 en 37 jaar. We hebben drie kinderen, Melle & Maeve van twee jaar oud en Bob, een labrador van zes jaar oud. Na onze studies in Utrecht hebben we een onderneming in de deeleconomie gehad: www.spullenier.nl. Na een enerverende tijd als ondernemers zijn we ons enerzijds gaan richten op lichaamswerk, planten en klimaatadaptatie (Claire) en de circulaire economie (Michiel). We zijn dus altijd al bezig met dingen anders doen dan hoe ‘het systeem’ is ingericht.
Al enkele jaren constateren we bij onszelf een groeiende behoefte aan een sterkere verbinding met anderen en de natuur. Wij zien om ons heen ook steeds meer mensen die teruggrijpen naar oude methodes die gaan over voedsel verbouwen, voor jezelf en je lichaam zorgen en samenzijn. Deels uit noodzaak, deels uit een diep geloof, of gevoel, dat dit beter past. Wij geloven ook dat dit beter bij ons past en voelen ons daarmee meer verbonden.
Wij willen het tempo van leven vertragen. Dit willen we doen door ons leven aan de ritme van de natuur aan te passen en contact te leggen met de diepere emotionele/energetische stromen in ons lichaam. Voor ons is Nederland niet de plek om dit te realiseren. Door de beperkte ruimte en het enorme prijskaartje, is het voor ons gevoel erg lastig om te vertragen. Daarom willen wij de stap nemen om te emigreren.
Wij zijn Claire en Michiel, 38 en 37 jaar. We hebben drie kinderen, Melle & Maeve van twee jaar oud en Bob, een labrador van zes jaar oud. Na onze studies in Utrecht hebben we een onderneming in de deeleconomie gehad: www.spullenier.nl. Na een enerverende tijd als ondernemers zijn we ons enerzijds gaan richten op lichaamswerk, planten en klimaatadaptatie (Claire) en de circulaire economie (Michiel). We zijn dus altijd al bezig met dingen anders doen dan hoe ‘het systeem’ is ingericht.
Al enkele jaren constateren we bij onszelf een groeiende behoefte aan een sterkere verbinding met anderen en de natuur. Wij zien om ons heen ook steeds meer mensen die teruggrijpen naar oude methodes die gaan over voedsel verbouwen, voor jezelf en je lichaam zorgen en samenzijn. Deels uit noodzaak, deels uit een diep geloof, of gevoel, dat dit beter past. Wij geloven ook dat dit beter bij ons past en voelen ons daarmee meer verbonden.
Wij willen het tempo van leven vertragen. Dit willen we doen door ons leven aan de ritme van de natuur aan te passen en contact te leggen met de diepere emotionele/energetische stromen in ons lichaam. Voor ons is Nederland niet de plek om dit te realiseren. Door de beperkte ruimte en het enorme prijskaartje, is het voor ons gevoel erg lastig om te vertragen. Daarom willen wij de stap nemen om te emigreren.
De droom (SamenLeven):
Het is onze droom om op een plek te wonen waar iedereen gelijkwaardig is en mag zijn. Waar je inspiratie en zelfvertrouwen gevoed wordt. We leven zo veel als mogelijk van het eigen land en met de directe omgeving. We zijn op deze plek niet alleen, maar samen met anderen, want het leven is zoveel rijker als je dat met anderen deelt en bouwt. We willen dus niet ZELFvoorzienend worden, maar SAMENvoorzienend. We zien een oude boerderij nabij het bos voor ons, waar we naast onze kleine community plaats kunnen bieden voor mensen die weer verbinding willen maken met natuur, voedsel, handwerk en hun diepere emoties. Deze plek geeft aan onszelf en anderen ruimte om een gevoel van verwondering en admiratie te ervaren doordat je er dingen tegenkomt die mooi, merkwaardig of onbekend zijn.
We zien dus een kleine community voor ons die grotendeels leeft van de eigen plek door middel van regeneratieve landbouw en veeteelt, aangevuld met inkomsten uit bezoekers die onder andere workshops komen volgen, producten en oogst komen kopen en energie komen opdoen.
De droom (SamenLeven):
Het is onze droom om op een plek te wonen waar iedereen gelijkwaardig is en mag zijn. Waar je inspiratie en zelfvertrouwen gevoed wordt. We leven zo veel als mogelijk van het eigen land en met de directe omgeving. We zijn op deze plek niet alleen, maar samen met anderen, want het leven is zoveel rijker als je dat met anderen deelt en bouwt. We willen dus niet ZELFvoorzienend worden, maar SAMENvoorzienend. We zien een oude boerderij nabij het bos voor ons, waar we naast onze kleine community plaats kunnen bieden voor mensen die weer verbinding willen maken met natuur, voedsel, handwerk en hun diepere emoties. Deze plek geeft aan onszelf en anderen ruimte om een gevoel van verwondering en admiratie te ervaren doordat je er dingen tegenkomt die mooi, merkwaardig of onbekend zijn.
We zien dus een kleine community voor ons die grotendeels leeft van de eigen plek door middel van regeneratieve landbouw en veeteelt, aangevuld met inkomsten uit bezoekers die onder andere workshops komen volgen, producten en oogst komen kopen en energie komen opdoen.
BASIS VOOR SAMENLEVEN
We bouwen samen
onze toekomst
There Is a Place
for What You Bring
Samen bouwen we aan wat ons vormt, hoe we ons leven zien en hoe dat met elkaar gaan invullen. Regelmatig checken we bij elkaar in of dit nog resoneert en anders sturen we bij. We nemen verantwoordelijkheid in de zorg voor onszelf, elkaar en onze plek.
The community is shaped through small gestures and shared responsibility
each one opening a little more room for wonder.
01
Samen bouwen
Samen bouwen we aan onze plek, we steken de handen uit de mouwen en we delen in kennis en ervaring
02
Een moment alleen
Er zijn momenten voor terugtrekken, solo reflectie, stilte en rust.
03
Het delen van oogst
We delen in rijkdom met elkaar en anderen. We vieren al het leven om ons heen.
OP ZOEK NAAR DE PLEK
Waar te wonen
Waar zullen we dan neerstrijken? Wat betreft locatie, hebben wij afgelopen jaren zowel een innerlijke als fysieke reis gemaakt en hebben we een voorkeur voor plek. Afgelopen najaar hebben we 4 maanden met ons gezin gereis door het westen van Frankrijk, een stukje Noord West Spanje en de helft van Portugal. Hier hebben wij verschillende permacultuurplekken en eco-communities bezocht. Leren, proeven en ervaren bij zulke plekken en helpen waar we kunnen. Eerlijk is eerlijk, we hadden gehoopt meer de handen uit de mouwen te steken, maar onze handen waren toch redelijk gevuld met onze tweeling van net 1 jaar oud. Wel hebben we toch aardig wat lessen mee kunnen nemen en hebben we natuurlijk ook prachtige natuur ervaren, en elke plek konden we onszelf proberen voor te stellen of die omgeving voor ons zou zijn.
Wij zouden graag in nabijheid (max. 2 uur) van zee, en met name de Atlantische oceaan, wonen. We zien een boerderij voor ons met ongeveer 15 hectare, waarop een camping te vinden is, we met ongeveer 3 gezinnen wonen (dat kan nog groeien), er plek is voor mensen om langer te verblijven, waar we een grote moestuin hebben waar we niet alleen voor onszelf produceren, agroforestry, wellicht andere vormen van landbouw, er ook dieren leven waar wij voor zorgen en dieren die langskomen, een bron, en er plekken ontstaan voor meer creatie.
Hoewel we gek zijn op Bretagne (Frankrijk) en het daar helemaal voor ons zien, hebben we een ander gevoel bij het Franse onderwijssysteem. Een andere optie die wij aantrekkelijk vinden is Ierland. We zijn nog niet vast in waar we zullen eindigen, maar zulke gebieden hebben onze voorkeur. Groen, nat, niet te warm, enigszins ruig, waar natuur en haar kracht echt voelbaar is. Een plek waar het niet de hele zomer boven de 30 graden is en we moeten hopen op regen, die niet het gemakkelijkst te bezoeken is met vliegtuig, maar zeker over land, glooiend, bossig en we een zomer in gelijke tijd met de winter mogen ervaren, met een heerlijke lente en herfst er tussenin.
OP ZOEK NAAR DE PLEK
Waar te wonen
Waar zullen we dan neerstrijken? Wat betreft locatie, hebben wij afgelopen jaren zowel een innerlijke als fysieke reis gemaakt en hebben we een voorkeur voor plek. Afgelopen najaar hebben we 4 maanden met ons gezin gereis door het westen van Frankrijk, een stukje Noord West Spanje en de helft van Portugal. Hier hebben wij verschillende permacultuurplekken en eco-communities bezocht. Leren, proeven en ervaren bij zulke plekken en helpen waar we kunnen. Eerlijk is eerlijk, we hadden gehoopt meer de handen uit de mouwen te steken, maar onze handen waren toch redelijk gevuld met onze tweeling van net 1 jaar oud. Wel hebben we toch aardig wat lessen mee kunnen nemen en hebben we natuurlijk ook prachtige natuur ervaren, en elke plek konden we onszelf proberen voor te stellen of die omgeving voor ons zou zijn.
Wij zouden graag in nabijheid (max. 2 uur) van zee, en met name de Atlantische oceaan, wonen. We zien een boerderij voor ons met ongeveer 15 hectare, waarop een camping te vinden is, we met ongeveer 3 gezinnen wonen (dat kan nog groeien), er plek is voor mensen om langer te verblijven, waar we een grote moestuin hebben waar we niet alleen voor onszelf produceren, agroforestry, wellicht andere vormen van landbouw, er ook dieren leven waar wij voor zorgen en dieren die langskomen, een bron, en er plekken ontstaan voor meer creatie.
Hoewel we gek zijn op Bretagne (Frankrijk) en het daar helemaal voor ons zien, hebben we een ander gevoel bij het Franse onderwijssysteem. Een andere optie die wij aantrekkelijk vinden is Ierland. We zijn nog niet vast in waar we zullen eindigen, maar zulke gebieden hebben onze voorkeur. Groen, nat, niet te warm, enigszins ruig, waar natuur en haar kracht echt voelbaar is. Een plek waar het niet de hele zomer boven de 30 graden is en we moeten hopen op regen, die niet het gemakkelijkst te bezoeken is met vliegtuig, maar zeker over land, glooiend, bossig en we een zomer in gelijke tijd met de winter mogen ervaren, met een heerlijke lente en herfst er tussenin.
OP ZOEK NAAR DE PLEK
Waar te wonen
Waar zullen we dan neerstrijken? Wat betreft locatie, hebben wij afgelopen jaren zowel een innerlijke als fysieke reis gemaakt en hebben we een voorkeur voor plek. Afgelopen najaar hebben we 4 maanden met ons gezin gereis door het westen van Frankrijk, een stukje Noord West Spanje en de helft van Portugal. Hier hebben wij verschillende permacultuurplekken en eco-communities bezocht. Leren, proeven en ervaren bij zulke plekken en helpen waar we kunnen. Eerlijk is eerlijk, we hadden gehoopt meer de handen uit de mouwen te steken, maar onze handen waren toch redelijk gevuld met onze tweeling van net 1 jaar oud. Wel hebben we toch aardig wat lessen mee kunnen nemen en hebben we natuurlijk ook prachtige natuur ervaren, en elke plek konden we onszelf proberen voor te stellen of die omgeving voor ons zou zijn.
Wij zouden graag in nabijheid (max. 2 uur) van zee, en met name de Atlantische oceaan, wonen. We zien een boerderij voor ons met ongeveer 15 hectare, waarop een camping te vinden is, we met ongeveer 3 gezinnen wonen (dat kan nog groeien), er plek is voor mensen om langer te verblijven, waar we een grote moestuin hebben waar we niet alleen voor onszelf produceren, agroforestry, wellicht andere vormen van landbouw, er ook dieren leven waar wij voor zorgen en dieren die langskomen, een bron, en er plekken ontstaan voor meer creatie.
Hoewel we gek zijn op Bretagne (Frankrijk) en het daar helemaal voor ons zien, hebben we een ander gevoel bij het Franse onderwijssysteem. Een andere optie die wij aantrekkelijk vinden is Ierland. We zijn nog niet vast in waar we zullen eindigen, maar zulke gebieden hebben onze voorkeur. Groen, nat, niet te warm, enigszins ruig, waar natuur en haar kracht echt voelbaar is. Een plek waar het niet de hele zomer boven de 30 graden is en we moeten hopen op regen, die niet het gemakkelijkst te bezoeken is met vliegtuig, maar zeker over land, glooiend, bossig en we een zomer in gelijke tijd met de winter mogen ervaren, met een heerlijke lente en herfst er tussenin.
VOEL JE UITGENODIGD
Samen sluiten
we de cirkel
Samen sluiten
we de cirkel
Samen sluiten
we de cirkel
We zeggen graag het aloude 'It takes a village to raise a child', wat we ook graag op onszelf projecteren. We zorgen samen voor elkaar, maar ook onze directe natuurlijke omgeving. En natuurlijk onze kinderen.
We zeggen graag het aloude 'It takes a village to raise a child', wat we ook graag op onszelf projecteren. We zorgen samen voor elkaar, maar ook onze directe natuurlijke omgeving. En natuurlijk onze kinderen.
