Ik ben absoluut een dromer. Als klein kind zag ik mezelf op een hutje op de heide wonen en later als boerin. Mijn fantasie is oneindig, zoals fantasie ook zou moeten zijn. Inmiddels ben ik ook wat praktischer ingesteld, want om op een fantastische plek in de natuur te wonen met eigen groenten en dieren, moet er ook wat gebeuren. 

In Nederland is het mij nooit helemaal gelukt om mijn plek te vinden, het werkende leven heeft veel regels en ik liep tegen mezelf aan. Lichaamswerk en een flinke dosis reflectie heeft mij er weer bovenop geholpen en ik heb ook even in die hoek gewerkt (massage, tantra, ademwerk). Dit blijft dan ook een sleutel tot mijn mentale en lichamelijke gezondheid. Tegelijkertijd liep ik elke dag 3 uur met onze hond in de bossen en over zandverstuivingen, kreeg ik een moestuin en ging me in kruiden verdiepen. En zo kwam het idee tot me om samen met anderen een regeneratieve boerderij te starten. Een plek waar alles tot leven mag komen en uit voort mag stromen. 

Dus ik ben me in allerlei thema’s gaan verdiepen en programma’s gaan volgen en de handen in de aarde gestopt. Afgelopen jaar heb ik het jaarprogramma bij Lenteland gevolgd over regeneratief boeren en ondernemen en een jaarcursus Natuurlijk Imkeren bij de Bee Foundation. Beiden vormen een nieuw vertrekpunt voor onze plek. Nu is het tijd voor de volgende fase.

Waar ik enorm naar uitkijk is samen met anderen iets te creëren. Om samen successen te vieren en met elkaar zo vertrouwd te zijn.

Ik heb heel veel zin om de plek tot leven te brengen, zowel de bodem, als het ontvangen van mensen. 

Wat ik spannend vind is dat ik het niet goed doe, voor anderen, voor onze kinderen. Gelukkig leef ik ook vol vertrouwen, maar twijfel en angst kunnen toeslaan. Ik vertrouw erop dat we straks iets neerzetten met elkaar waar er ook ruimte is om deze gevoelens te delen. Dat maakt al ruimte voor actie.